Anna

Anna ademt de sfeer van een filmisch epos. Het publiek volgt verschillende verhalen, door elkaar verteld, als in een mozaïek. Over vijf vrouwen en de strijd die het leven hen biedt. Er is een vrouw die als meisje vlak voor de tweede wereldoorlog door haar ouders in het klooster wordt geplaatst, er is een zigeunermeisje, er is een jonge vrouw uit voormalig Joegoslavië die begin jaren zeventig in Zundert komt werken, er is een dochter van een douanebeambte die hier verzeild is geraakt, er komt een studente uit Polen.

Fragmenten uit de teksten van de Anna´s

ANNA
Ik ben van hier.
Ik ben van daar.
Ik ben van nu, van toen, van straks.
Ik ben het vorstelijk maal, ik ben het droge brood.
Ik ben de schone lakens, ik ben de klamme lappen.
Ik ben het meisje, de moeder, de minnares.
Ik ben de prinses, de heilige, de hoer.

Ik heet Anna en dit is mijn verhaal.
Als ik geboren word, regent het.
De hele dag.
Een watergordijn dat windstil voor de ramen hangt.
Een rustig ruisen dat duurt en duurt.

Ik ben niet helemaal goed gelukt.
God heeft bij mij even niet opgelet.
Er staat nat achter mijn ogen en mijn tong is dik.
Dat zegt vader en het is waar.
Het is niemand zijn schuld.
Mijn buitenkant laat mij in de steek, vaak. Dat is alles.


KLEINE ANNA
Vanuit mijn bed kan ik elke nacht een stukje van de hemel zien. De sterren en de maan. Ik weet dat jullie daar bij het vuur ook naar zitten te kijken. En aan mij denken. Maak je geen zorgen. Het is een mooi kamp. We slapen met z’n twintigen op één zaal. We krijgen heerlijk eten en we mogen veel buiten spelen, op de binnenplaats of op het gazon naast het gebouw en dan zie je de bewakers bijna niet. De zusters zijn een beetje raar maar ook wel aardig en we doen veel spelletjes: kleuren aanwijzen, knopen sorteren, kralen aan een snoer rijgen, tekenen, in de kring huppelen.


ANNA DARAJEVIC
Die dag halen de Duitsers iedereen de huizen uit. Heel het dorp moet naar buiten. Ze doen niet ruw, maar rustig. Mannen, vrouwen, kinderen. Iedereen naar het dorpsplein, bijna vriendelijk. Het is mooi, die dag. De hoge bomen aan de rand verstrooien zonlicht op het plein. Daar in het midden, zijn de Duitsers druk aan het timmeren. Maar wat, dat kunnen Vader en Moeder niet goed zien. Moeder, met haar dikke buik, gaat op haar tenen staan om over de schouders te kijken. Nog voor ze weet wat er op het plein gebeurt, hangen de eersten van ons al aan het touw te bungelen.


ANNA HOOGVLIET
Er zijn mensen die hun hele leven blijven zitten waar ze zitten. Ze gaan dood op de plek waar ze geboren zijn. Aan hen trekt het leven voorbij. Zonder verder iets. En bijna alles wat voorbij komt, is hen vreemd.
Er zijn ook mensen die vertrekken, die het leven achterna reizen, alsof het steeds verderop ligt. Die telkens een nieuwe horizon zien waar ze naar toe moeten. Die altijd onderweg zijn. Hun thuis is waar ze die nacht slapen.

Wie zijn er beter af, aan het einde, de blijvers of de trekkers? Hebben de trekkers, de reizigers, minder recht van spreken dan de blijvers?
En dan haalde Anna Darajevic heel lang haar schouders op.

Over de oorlogen in haar land praat ze nooit. Geen woord.
Eén keer vraag ik er naar.
Ze zegt niets.
Ze kijkt dwars door de camera heen.
Minuten lang.
Dan stop ik met filmen.
Ze staat op en vraagt of ik nog koffie wil.

Anna uit Polen komt dichterbij en vraagt Anna Hoogvliet in gebrekkig Duits de weg naar Patersven.

Het Zunderts Toneel is 60 jaar jong en viert die verjaardag in de zomer van 2007 met Anna: een groots gemonteerde, multidisciplinaire voorstelling, in en rond het voormalige St. Annaklooster in Zundert.

Anna is ook het afscheid van een tijdperk. Meer dan 160 jaar lang maakte het St. Annaklooster deel uit van het dagelijks leven in Zundert. Nu wordt het oude klooster verbouwd tot een modern complex met woningen en appartementen. Anna speelt met dit gegeven. De verhalen en gebeurtenissen tonen een gefingeerd verband  tussen deze historische locatie en de wereld van reizende vreemdelingen: zigeuners, oude en nieuwe gastarbeiders.

Anna wordt gemaakt door vele tientallen acteurs, muzikanten, dansers, filmers, fotografen en vormgevers. De eindregie is van Koen Schyvens.

Anna wordt mede mogelijk gemaakt door Zorgvoorwonen, Stichting Rotor, Rabobank De Zuidelijke Baronie, het Fonds voor Amateurkunst en Podiumkunsten, het Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Brabant, LiBra en het Centrum voor Amateurkunst Noord-Brabant/Provincie Noord-Brabant.