Een mannetje van de radio

Dit is Rob Bartol, een mannetje van de radio. Rob heeft bij Omroep Brabant bijna dagelijks zijn eigen programma, Een Robbertje Bartol. Veel en druk. Dat geldt voor programma en presentator. Vaak is het aardig, soms is het goed. Meestal is het alleen maar veel en druk.

Afgelopen woensdag* werd bekend dat er driehonderd banen gaan verdwijnen bij Wegener, uitgever van onder meer BN/De Stem, Brabants Dagblad en Eindhovens Dagblad. Dat treft ook de redacties en dus het regionale karakter van deze kranten. Triest en niet alleen voor die driehonderd huishoudens. Je zou dus weerstand verwachten, of compassie, zeker van collega’s uit de regio.

Niet van ons mannetje van de radio. Rob Bartol vond het nodig om in zijn Robbertje meermalen schamper op het Wegener-nieuws te reageren. Met een serietje subjectieve straatinterviewtjes waarin het volk de teloorgang van de regionale dagbladen geen reet interesseert, voorzien van Robs toevoeging dat “ze bij Omroep Brabant normaal niet te beroerd zijn om de concurrentie een schopje te geven”, maar dat ze nu toch echt objectief en journalistiek te werk zijn gegaan. Met de opmerking dat hij die regionale kranten toch maar “suf en saai” vindt en dat “we zo meteen overgaan naar het echte nieuws”. Ook een magere reportage vanuit de hogeschool voor journalistiek werd door hem kinderachtig zuur begeleid.

Het getuigt niet alleen van een typerend gebrek aan solidariteit, in dit geval met zijn concullega’s uit de regio, maar ook van een schrijnend gebrek aan inzicht, dus van domheid. Hij suggereert immers dat er banen moeten verdwijnen, omdat die regionale dagbladen inhoudelijk niet goed zouden zijn. Blijkbaar heeft Rob, vanuit zijn zwaar gesubsidieerde radiostoel, geen flauw idee hoe het er in het echte bedrijfsleven aan toe gaat.

Een beetje grappig, want ook weer een beetje dom, is dat hij met die suggestieve kreetjes feitelijk ook de legitimatie van zijn eigen werk aantast. Want als er geen reden van bestaan zou zijn voor een regionaal dagblad, waarom dan wel voor een regionale omroep? Of wil Rob Bartol soms beweren dat Omroep Brabant nooit suf en saai is? Moeten we daar anders ook even een serietje straatgesprekjes aan wijden? En hoe zat het ook al weer met het profiel van het Omroep Brabant-publiek? Moet de legitimatie van zijn eigen functie en positie – of die van heel Omroep Brabant – dáár soms vandaan komen?

Na het Wegener-item kondigde Rob Bartol met droge ogen de wonderbaarlijke redding van het Chaams Hoen aan. Nee, dán ben je goed bezig. Pluimveeperikelen en ontplofte houtkachels komen bij Omroep Brabant overigens niet alleen in verschillende programma’s met exact dezelfde reportage aan bod. Dat gebeurt regelmatig meer dan eens binnen in één uur. Noem één regionaal dagblad dat een dergelijk beperkt onderwerp in één en dezelfde editie met één en hetzelfde artikel op 3 à 4 pagina’s laat terugkeren.

Het zou goed zijn voor een regionale omroep, nee: een vereiste, wanneer er uitsluitend mensen zouden werken die regionalisering zien als een kwaliteit en niet als een bedreiging van hun gedroomde uitstapjes naar groter en verder. De kortzichtigheid van het radiomannetje Bartol wijst echter zo zielig op dat laatste. Het is te hopen dat hij snel wordt uitgezonden.

* 25 januari 2006
zie ook o.a. www.bndestem.nl

Minder luisteraars
voor Omroep Brabant

Eindhoven - Omroep Brabant heeft opnieuw luisteraars verloren. Omroep Brabant sloot 2005 af met een marktaandeel van 12,3 procent. Eind 2004 behaalde de Brabantse radiozender nog een marktaandeel van 13,4 procent, eind 2003 was dat nog 16,2 procent. In twee jaar tijd haakte ongeveer een kwart van de luisteraars af.
(Brabants Dagblad, 27 januari 2006)